Resultaten

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16106

Zwarte houten kist uit interneringskamp Jodensavanne in Suriname. Behoorde toe aan de achttienjarige Rolf Clemens Breier.Onder de bodem van de kist zit een geheim bergvak, waarin Rolf Breier tekeningen verborg die hij maakte tijdens zijn verblijf in de Jodensavanne

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16107

Twee zelfgemaakte raspen, van blik en van hout. Behoorde toe aan de achttienjarige Rolf Clemens Breier.

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; GEVANGENIS; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16108

Houten bord met celnummer 'N°10'. Afkomstig uit de gevangenis Nieuw-Amsterdam in Suriname.

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16109

Klein zelfgemaakt mes en een grote dolk in een houten schede. Gebruikt in het interneringskamp Jodensavanne in Suriname.

1. mes
2a-b. dolk en schede

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16110

Twee metalen lepels, totaal verroest, en een drinklepel gemaakt van een kalebas. Gebruikt in het interneringskamp Jodensavanne in Suriname.

1. metalen lepel
2. idem
3. drinklepel, gemaakt van een kalebas

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16111

Vier scharen van verschillend formaat, bestemd voor verschillende doeleinden. Gebruikt in het interneringskamp Jodensavanne in Suriname.

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16112

Vijf ijzeren nagels van verschillend formaat. Gebruikt in het interneringskamp Jodensavanne in Suriname.

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; SURINAME; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE

Objectnr. 16113

Vel papier met twee potloodtekeningen boven elkaar, met voorstellingen van de haven van Paramaribo. Duitse gevangenen wachten op inscheping naar Amsterdam, augustus 1946. Een copie van een tekening van huisjes in kamp Jodensavanne is toegevoegd, evenals een pentekening van het interneringskamp Jodensavanne. Datering augustus 1946.

1. twee tekeningen boven elkaar
2. kopie van een tekening
3. pentekening

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; BREIER, H.P.L.; BREIER, R.; BREIER-KIRPAL, S.V.; EGODOCUMENTEN; GEVANGENIS; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE; NEDERLANDS-INDIË; SURINAME; OOSTENRIJK

Objectnr. 19828

Archief van Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) Geïnterneerde.

Rolf Breier bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; BREIER, H.P.L.; BREIER, R.; BREIER-KIRPAL, S.V.; STEINSBERG, F.; GEVANGENIS; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE; NEDERLANDS-INDIË; SURINAME; OOSTENRIJK

Objectnr. 19829

Foto's uit de nalatenschap van Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015). Geïnterneerde.

Rolf Breier bezat de Nederlandse nationaliteit maar werd tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen gehouden in Nederlands-Indië en Suriname. Breier was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.

BREIER, R.C.; INTERNERINGSKAMP, JODENSAVANNE; DAGELIJKS LEVEN; NEDERLANDS-INDIË; SURINAME

Objectnr. 19800

Tekeningen gemaakt door Rolf Breier, die de Nederlandse nationaliteit bezat maar desondanks tijdens de oorlog vanwege zijn Oostenrijkse afkomst zes jaar lang gevangen werd gehouden in Nederlands-Indië en Suriname.

Rudolf Clemens (‘Rolf’) Breier (Sawahluntu (Nederlands-Indië), 26 november 1923 – Kiel (Duitsland), november 2015) was geboren en getogen in Nederlands-Indië. Zijn vader, de van oorsprong Tsjechische Rudolf Breier, werkte daar onder andere als gevangenisdirecteur en was in 1926 tot Nederlander genaturaliseerd. Breiers moeder Vera kon niet aarden in Nederlands-Indië en keerde terug naar Oostenrijk. Toen Duitsland in mei 1940 Nederland binnenviel, werden in de Nederlandse koloniën Duitsers geïnterneerd en ook mensen die van NSB-sympathieën werden verdacht. Ook Breier werd opgepakt en ingesloten, net als oudere broer Harald en zijn vader, hoewel zij allen de Nederlandse nationaliteit bezaten en niets met de NSB te maken hadden. Naar verluidt ging het gerucht rond dat ze pro-Duits zouden zijn. Dat zou teruggaan op de brieven die Vera stuurde vanuit Wenen – sinds 1938 onderdeel van het Duitse Rijk – waarop postzegels met de beeltenis van Adolf Hitler prijkten. Ook het feit dat vader Breier geregeld de Oostenrijkse club bezocht zou verdacht zijn. In 1942 – nog voor de Japanse inval – worden de Breiers samen met andere geïnterneerden naar Suriname verscheept. Daar worden ze op de voormalige suikerrietplantage Jodensavanne vastgehouden, bewaakt door Nederlandse en Surinaamse troepen. Breier is een enthousiast tekenaar en legt het dagelijkse leven in het kamp vast. Hij maakt ook eenvoudige gebruiksvoorwerpen, zoals een rasp, een mes en een pollepel.

Nadat de Tweede Wereldoorlog is beëindigd wordt Breier nog zeker een jaar vastgehouden. Op 7 augustus 1946 komt hij samen met 137 andere gevangenen vanuit Suriname aan in de haven van IJmuiden. Breier blijft enige tijd in Nederland en studeert aan de kunstacademie in Amsterdam. In 1948 vertrekt hij naar zijn moeder in Wenen. Hij werkt als graficus en krijgt uiteindelijk een aanstelling als anatomisch tekenaar aan de universiteit in Kiel, Duitsland. In 1995 keert hij voor een documentaire met een filmploeg terug naar Suriname en heeft daar ontmoetingen met enkele mensen die hij nog uit zijn kamptijd kent. Breier overlijdt in 2015. Hij heeft nooit excuses of een schadevergoeding gekregen voor de tijd dat hij werd vastgehouden.