Resultaten

AANSLAGEN OP PERSONEN; REPRESAILLES; RAUTER, H.A.

Objectnr. 14028

Tekstplakkaat van de SS met een tweetalige tekst over standrechtelijke executies. Tekst: 'Bekanntmachung - Bekendmaking (...) De Höhere SS - und Polizeiführer (...) Tengevolge van een in den nacht van 6 op 7 maart 1945 door een groep terroristen gepleegden (...)'

Het plakkaat verscheen naar aanleiding van de 'zogeheten aanslag' op de hoogste SS-vertegenwoordiger in Nederland, H.A. Rauter, bij de Woeste Hoeve. Datering 1945.

TASELAAR, A.M.J.; CONCENTRATIEKAMP, VUGHT; AMSTERDAM; HAARLEM; RAUTER, H.A.

Objectnr. 17136

Archief van A.M.J. Taselaar. Avika Maria Jacoba (Avika) Taselaar, geboren Dordrecht 15 juli 1912 - overleden Callantsoog 9 juni 2004. Gehuwd met Friso ten Holt, tenminste twee kinderen. Verzetsdeelnemer.

Avika Taselaar ondernam in Haarlem verzetsactiviteiten, die onbekend zijn gebleven. Deze inzet zou op den duur hebben geleid tot haar arrestatie op haar woonadres in het Nieuwe Suijckerhofje aan de Amsterdamse Prinsengracht. Taselaar werd in het concentratiekamp Vught vastgehouden. Zij werd echter op wonderbaarlijke wijze vrijgelaten. Dit zou het gevolg zijn van het ingrijpen van de SS-er H. Rauter, die haar charmant vond en zijn macht wilde tonen door haar ontslag te gebieden. (bron: Jo Elsendoorn, ‘De vermorzeling. Het verhaal van een overlevende’ (Amsterdam 1979))

Zij woonde na haar vrijlating opnieuw in het Nieuwe Suijckerhofje. Op 24 april 1944 viel hier, niet voor het eerst, de Grüne Polizei binnen. Deze zou op zoek zijn geweest naar Taselaar, die afwezig was.

In het hofje, een woongemeenschap van ongeveer vijftien personen, hebben ook bekende literatoren als G. Kouwenaar en G. van het Reve gewoond.

Als lid van de BS zette Taselaar zich in voor kinderen, wiens ouders lid van de NSB waren geweest. Zij was later betrokken bij de oprichting van het Jongeren Advies Centrum (JAC).

Het archief omvat twee artikelen over het Nieuwe Suijckerhofje, het persoonsbewijs en een uittreksel van het geboorteregister (alles in kopie). In een van de artikelen wordt zij afgebeeld ('Onbekenden bij de kachel').

NAARSTIG, A.CH.; NAARSTIG-VAN ROESSEL, P.M.E.; NAARSTIG, M.A.; RAUTER, H.A.; STAF, C.; STRIJDMACHT, NEDERLANDS; MOBILISATIE; VERZETSGROEP, OD; BS; SABOTAGE; ONDERDUIK; ONDERSCHEIDINGEN/UITKERINGEN; TERECHTSTELLINGEN; AMSTERDAM; TEXEL

Objectnr. 20003

Oorkonde ter nagedachtenis aan Aloijsius Christiaan Naarstig (Amsterdam, 15 februari 1895 - aldaar, 8 maart 1945). Verzetsdeelnemer.

-Achter glas ingelijste nagedachtenisoorkonde “Ter Nagedachtenis aan de reserve kapitein der Infanterie A.CH. Naarstig van de Koninklijke Landmacht. Die zijn leven gaf voor koningin en vaderland in de wereldoorlog 1940-1945 […]”. Oorkonde ondertekend door de minister van oorlog [Cornelis Staf], en voorzien van twee onderscheidingen: Mobilisatiekruis 1914-1918, en het officierskruis met de romeinse cijfers ‘XV’, verwijzend naar 15 jaar langdurig dienstverband. Aan de achterzijde van de lijst zit een begeleidend schrijven geplakt van het Ministerie van Oorlog-Staf Directoraat Personeel. S-Gravenhage, dd. 25-6-1952. Tevens in de rechterbovenhoek een uitgeknipte rouwadvertentie betreffende de dood van A.C. Naarstig, namens C. (Corry). A. de Graaf-Verbrugge, juni 1943.

Aloysius Christiaan Naarstig was van beroep boekhouder, en voor en tijdens de oorlogsjaren eigenaar van een schoenenwinkel in de Amsterdamse Beethovenstraat 31. De katholieke Naarstig was samen met zijn vrouw, Petronella Maria Emberta van Roessel, en dochter, Maria Anna Naarstig, woonachtig aan de Amstel op nummer 172-II. Sinds de Eerste Wereldoorlog was hij actief als reserve officier bij de infanterie. Tijdens de mobilisatie in 1939 was Naarstig gelegerd op Texel. Vlak na de capitulatie werd hij in juni 1940 lid van de verzetsgroep Legioen Oud Frontstrijders (LOF), en later van de Orde Dienst (OD). Naarstig hielp met het verzamelen van weggegooide vuurwapens van het Nederlandse leger die per vrachtwagen naar bergplaatsen in Amsterdam werden vervoerd. Ook was hij betrokken bij de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO), en de Landelijke Knokploegen (LKP). In LO-verband voorzag hij onder anderen Joodse onderduikers van bonkaarten, geld, voedsel en onderdak. In LKP-verband was Naarstig betrokken bij de KP-Waterland. Hij hield zich onder andere bezig met spoorwegsabotage, spionage en het verspreiden van illegale bladen. Na de fusie van de LKP met de Binnenlandse Strijdkrachten (BS) werd Naarstig commandant voor het district Waterland bij het Strijdende Gedeelte van de BS (BS-SG). Tussen september 1944 en februari 1945 bood Naarstig in zijn woning onderdak aan een aantal deserteurs van de Nederlandse Arbeidsdienst. Op 18 februari 1945 werd hij, vermoedelijk door verraad, gearresteerd door de Sicherheitspolizei, en gevangen gezet in de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam. Op 8 maart 1945 was Naarstig een van de 53 gevangenen die op Rozenoord werden gefusilleerd als represaille voor de door het verzet per ongeluk gepleegde aanslag op de hoge SS-officier Hanns Albin Rauter. A.Ch. Naarstig werd na de bevrijding begraven op de Erebegraafplaats bij Bloemendaal. In 1988 werd er in Amsterdam een straat (Louis Naarstigstraat) naar hem vernoemd.

NAARSTIG, A.CH.; NAARSTIG-VAN ROESSEL, P.M.E.; NAARSTIG, M.A.; BROECK, G. VAN DER; COEVORDEN, S.J. VAN; BEENKRANS, T.W.; RAUTER, H.A.; STRIJDMACHT, NEDERLANDS; MOBILISATIE; VERZETSGROEP, OD; BS; ONDERDUIK; SABOTAGE; GEVANGENIS; TERECHTSTELLINGEN; ONDERSCHEIDINGEN/UITKERINGEN; BEGRAFENIS; AMSTERDAM; TEXEL

Objectnr. 20004

Archief van Aloysius Christiaan Naarstig (Amsterdam, 15 februari 1895 – Aldaar, 8 maart 1945). Verzetsdeelnemer.

Aloysius Christiaan Naarstig was van beroep boekhouder, en voor en tijdens de oorlogsjaren eigenaar van een schoenenwinkel in de Amsterdamse Beethovenstraat 31. De katholieke Naarstig was samen met zijn vrouw, Petronella Maria Emberta van Roessel, en dochter, Maria Anna Naarstig, woonachtig aan de Amstel op nummer 172-II. Sinds de Eerste Wereldoorlog was hij actief als reserve officier bij de infanterie. Tijdens de mobilisatie in 1939 was Naarstig gelegerd op Texel. Vlak na de capitulatie werd hij in juni 1940 lid van de verzetsgroep Legioen Oud Frontstrijders (LOF), en later van de Orde Dienst (OD). Naarstig hielp met het verzamelen van weggegooide vuurwapens van het Nederlandse leger die per vrachtwagen naar bergplaatsen in Amsterdam werden vervoerd. Ook was hij betrokken bij de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO), en de Landelijke Knokploegen (LKP). In LO-verband voorzag hij onder anderen Joodse onderduikers van bonkaarten, geld, voedsel en onderdak. In LKP-verband was Naarstig betrokken bij de KP-Waterland. Hij hield zich onder andere bezig met spoorwegsabotage, spionage en het verspreiden van illegale bladen. Na de fusie van de LKP met de Binnenlandse Strijdkrachten (BS) werd Naarstig commandant voor het district Waterland bij het Strijdende Gedeelte van de BS (BS-SG). Tussen september 1944 en februari 1945 bood Naarstig in zijn woning onderdak aan een aantal deserteurs van de Nederlandse Arbeidsdienst. Op 18 februari 1945 werd hij, vermoedelijk door verraad, gearresteerd door de Sicherheitspolizei, en gevangen gezet in de gevangenis aan de Weteringschans in Amsterdam. Op 8 maart 1945 was Naarstig een van de 53 gevangenen die op Rozenoord werden gefusilleerd als represaille voor de door het verzet per ongeluk gepleegde aanslag op de hoge SS-officier Hanns Albin Rauter. A.Ch. Naarstig werd na de bevrijding begraven op de Erebegraafplaats bij Bloemendaal. In 1988 werd er in Amsterdam een straat (Louis Naarstigstraat) naar hem vernoemd.