Resultaten

HERDENKING; TRESTORFF, A.G.C.; TERECHTSTELLINGEN; GEVANGENIS, WETERINGSCHANS

Objectnr. 13645

Twee glas-in-lood ramen van de hand van Albert Hahn jr. ter nagedachtenis van A.G.C. Trestorff, voormalig leraar van de ETS aan de Korte Ouderkerkerdijk 5 in Amsterdam, waar de ramen geïnstalleerd waren. Tekst: 'Hij gaf zijn leven bij de bevrijding van zijn vrienden uit de handen van de vijand'. Verwezen wordt naar de mislukte overval op het Huis van Bewaring aan de Amsterdamse Weteringsschans, op 15 juli 1944, onder leiding van Johannes Post. Datering 1945.

Augustus George Cornelis ('Guus') Trestorff (Amsterdam, 15 augustus 1915 - Amsterdam, 15 juli 1944) was leraar aan de Electrotechnische school van Amsterdam en publiceerde nog in 1942 een boek over lichte metalen. Samen met onder andere Marten Cornelis ('Cor') Buurman maakte hij deel uit van een sociaaldemocratisch gezinde verzetsgroep, die Joodse onderduikers hielp en persoonsbewijzen vervalste. Via Buurman leerde hij de Joodse Tiny Broekman kennen - een zus van Buurmans vrouw Hennie - met wie hij een relatie kreeg en die betrokken raakte bij Trestorffs verzetswerk. Trestorff behoorde met onder andere Willem Drees en Henk van Laar tot de oprichters van het illegale tijdschrift 'Vrije gedachten', dat in mei 1944 voor het eerst verscheen en ijverde voor heroprichting van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Niet lang daarna raakte Trestorff betrokken bij een plan van de bekende verzetsman Johannes Post om een overval uit te voeren op het Huis van Bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam. Twee eerdere pogingen om verzetsmensen uit die gevangenis te bevrijden waren mislukt, deze poging was vanwege verraad van begin af aan gedoemd om te mislukken. Toen de overvalploeg in de nacht van 14 op 15 juli naar binnen sloop, openden de Duitsers op de binnenplaats het vuur. Trestorff raakte zwaargewond en overleed op 15 juli 1944 in het Wilhelmina Gasthuis. Tiny bleef alleen achter, zou na de oorlog trouwen en vernoemde haar enige kind naar Trestorff. In het vierde nummer van ' Vrije Gedachten', dat in augustus 1944 verscheen, herdachten Trestorffs kameraden hem: 'Als straks, op de dag der bevrijding, de namen genoemd zullen worden van hen, die hun leven voor de vrijheid gaven, zal ook de naam van Guus Trestorff met ere genoemd worden'.

TRESTORFF, A.G.C.; OVERVALLEN; GEVANGENIS, WETERINGSCHANS; HERDENKING; VERZETSGROEP, LO/LKP

Objectnr. 13167

Drie foto's rond de verzetsdeelnemer Guus Trestorff. Ongedateerde opnamen.

1. portret van Guus Trestorff, neergeschoten tijdens de tweede overval op het Huis van Bewaring Weteringsschans op 15 juli 1944
2. onthulling van het straatnaambord 'G.Trestorffstraat' in Amsterdam-Slotermeer
3. klassefoto (reproductie) met G. Trestorff in het midden

Augustus George Cornelis ('Guus') Trestorff (Amsterdam, 15 augustus 1915 - Amsterdam, 15 juli 1944) was leraar aan de Electrotechnische school van Amsterdam en publiceerde nog in 1942 een boek over lichte metalen. Samen met onder andere Marten Cornelis ('Cor') Buurman maakte hij deel uit van een sociaaldemocratisch gezinde verzetsgroep, die Joodse onderduikers hielp en persoonsbewijzen vervalste. Via Buurman leerde hij de Joodse Tiny Broekman kennen - een zus van Buurmans vrouw Hennie - met wie hij een relatie kreeg en die betrokken raakte bij Trestorffs verzetswerk. Trestorff behoorde met onder andere Willem Drees en Henk van Laar tot de oprichters van het illegale tijdschrift 'Vrije gedachten', dat in mei 1944 voor het eerst verscheen en ijverde voor heroprichting van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Niet lang daarna raakte Trestorff betrokken bij een plan van de bekende verzetsman Johannes Post om een overval uit te voeren op het Huis van Bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam. Twee eerdere pogingen om verzetsmensen uit die gevangenis te bevrijden waren mislukt, deze poging was vanwege verraad van begin af aan gedoemd om te mislukken. Toen de overvalploeg in de nacht van 14 op 15 juli naar binnen sloop, openden de Duitsers op de binnenplaats het vuur. Trestorff raakte zwaargewond en overleed op 15 juli 1944 in het Wilhelmina Gasthuis. Tiny bleef alleen achter, zou na de oorlog trouwen en vernoemde haar enige kind naar Trestorff. In het vierde nummer van ' Vrije Gedachten', dat in augustus 1944 verscheen, herdachten Trestorffs kameraden hem: 'Als straks, op de dag der bevrijding, de namen genoemd zullen worden van hen, die hun leven voor de vrijheid gaven, zal ook de naam van Guus Trestorff met ere genoemd worden'.

TRESTORFF, A.G.C.; OVERVALLEN; EGODOCUMENTEN; ONDERDUIK; GEVANGENIS, WETERINGSCHANS; AMSTERDAM

Objectnr. 15415

Archief van Augustus George Cornelis ('Guus' ) Trestorff (Amsterdam, 15 augustus 1915 - Amsterdam, 15 juli 1944). Verzetsdeelnemer.

De leraar Guus Trestorff verbleef de nacht voordat hij aan de overval op het Huis van Berwaring aan de Amsterdamse Weteringschans op 15 juli 1944 onder leiding van Johannes Post zou meedoen, bij het echtpaar Otto en Truus de Vaal in hun woning aan de Hunzestraat 115 in Amsterdam. Trestorff raakte bij de mislukte overval zwaar gewond en overleed in de gevangenis.

Het archief omvat een brief van Guus Trestorff:

Beste Poelie ’t was te veel
Het bleef steken in m’n keel
Zeer ontroerd door ’t schone lied
Dat verdroeg mijn zieltje niet
M’n vreetzucht vrij van banden hier
Door het tokkelen van jouw lier
Want door al jouw liefderigheid
Raakte ik m’n zinnen kwijt

Maar nu ben ik weer een man
Raak geen alcohol meer an
‘k hoop ook sterk te zijn met grieten
’t is toch een loterij met nieten
Maar je weet sterk van geest
Diep in ons leeft toch een beest
‘k doe m’n best vooral vandaag
Maar dat komt door m’n
Overvulde maag
-----------------------
Guus*

Augustus George Cornelis ('Guus') Trestorff (Amsterdam, 15 augustus 1915 - Amsterdam, 15 juli 1944) was leraar aan de Electrotechnische school van Amsterdam en publiceerde nog in 1942 een boek over lichte metalen. Samen met onder andere Marten Cornelis ('Cor') Buurman maakte hij deel uit van een sociaaldemocratisch gezinde verzetsgroep, die Joodse onderduikers hielp en persoonsbewijzen vervalste. Via Buurman leerde hij de Joodse Tiny Broekman kennen - een zus van Buurmans vrouw Hennie - met wie hij een relatie kreeg en die betrokken raakte bij Trestorffs verzetswerk. Trestorff behoorde met onder andere Willem Drees en Henk van Laar tot de oprichters van het illegale tijdschrift 'Vrije gedachten', dat in mei 1944 voor het eerst verscheen en ijverde voor heroprichting van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Niet lang daarna raakte Trestorff betrokken bij een plan van de bekende verzetsman Johannes Post om een overval uit te voeren op het Huis van Bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam. Twee eerdere pogingen om verzetsmensen uit die gevangenis te bevrijden waren mislukt, deze poging was vanwege verraad van begin af aan gedoemd om te mislukken. Toen de overvalploeg in de nacht van 14 op 15 juli naar binnen sloop, openden de Duitsers op de binnenplaats het vuur. Trestorff raakte zwaargewond en overleed op 15 juli 1944 in het Wilhelmina Gasthuis. Tiny bleef alleen achter, zou na de oorlog trouwen en vernoemde haar enige kind naar Trestorff. In het vierde nummer van ' Vrije Gedachten', dat in augustus 1944 verscheen, herdachten Trestorffs kameraden hem: 'Als straks, op de dag der bevrijding, de namen genoemd zullen worden van hen, die hun leven voor de vrijheid gaven, zal ook de naam van Guus Trestorff met ere genoemd worden'.

LAAR, H. VAN; VORRINK, J.J.; MEIJER, C.; BOEREE, H.R.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, W.H.; VERZETSGROEP, PACKARD; VERZETSGROEP, NSF; RADIO, ILLEGAAL LUISTEREN NAAR; RADIO ORANJE; MEIDAGEN 1940; PERS, ILLEGAAL; REGERING IN BALLINGSCHAP; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19013

In boek verborgen radio met bijbehorende koptelefoon, afkomstig uit de nalatenschap van Hendrik (Henk) van Laar. Verzetsdeelnemer.

-Radio verborgen in een gebonden exemplaar van het Duitstalige boek "Chemisches Zentralblatt II" (Berlijn 1928). Vanaf pagina 221 zijn de boekpagina’s tot een blok aaneengeplakt, met daarin een uitsparing waarin de radio is bevestigd. Vanaf pagina 2198 is aan de onderzijde het binnenwerk van de radio zichtbaar, met onder andere: 2 rode radio (vacuüm)buizen; waarvan 1 met zwarte opdruk van het (Hongaarse) merk "Tungsram" en typenummer: EF6.

-1 koptelefoon behorend bij de radio. Betreft een metalen constructie, met een met leer bedekte hoofdband, verstelbare bakelieten ronde oordelen. Aan de buitenzijde van de oordelen metalen afdekkapjes met gravering (waarschijnlijk de merknaam) "Jogeme", alsook de maximum weerstand eenheid "2000 Ω" [ohm]. Aan beide oordelen zit een snoer met plug bevestigd.

De radio is mogelijk vervaardigd door of in opdracht van de inlichtingengroep Packard. Met de radio luisterde Hendrik van Laar naar Radio Oranje waarlangs hij codeberichten ontving. Zie VMA 19014 voor een door Van Laar gebruikte codeerstaaf om codes te ontcijferen.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, inzake plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig telegram op toen zijn auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

LAAR, H. VAN; BOEREE, H.R.; VORRINK, J.J.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, W.H.; VERZETSGROEP, NSF; VERZETSGROEP, PACKARD; PERS, ILLEGAAL; RADIO, ILLEGAAL LUISTEREN NAAR; RADIO ORANJE; REGERING IN BALLINGSCHAP; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19014

Codeerstaaf uit de nalatenschap van Hendrik van Laar. Verzetsdeelnemer.

Metalen bronskleurige ronde staaf, met aan beide uiteinden een draaiknop. Over de lengte van de staaf 26 ronde uitsparingen, met boven elke uitsparing een ingegraveerde letter. In de staaf zit een kokertje waarop in de lengte boven elkaar circa 14 verschillende regels letter- en cijfercombinaties zijn aangebracht. Letter- en cijfercombinaties zijn zichtbaar door de uitsparing in de metalen staaf en corresponderen met het daarboven ingegraveerde alfabet.

De codeerstaaf is (waarschijnlijk) door Hendrik van Laar gebruikt voor het ontcijferen van gecodeerde berichten die hij via Radio Oranje ontving. Zie VMA 19013 voor de radio waarmee Van Laar naar Radio Oranje luisterde.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, betreffende plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig geheim telegram op toen zij auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

LAAR, H. VAN; VORRINK, J.J.; MEIJER, C.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, M.W.H.; VERZETSGROEP, NSF; VERZETSGROEP, PACKARD; FINANCIERING VERZET; PERS, ILLEGAAL; REGERING IN BALLINGSCHAP; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; POLITIE, NEDERLANDS; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19015

Reichsbanknote van 1000 Mark uit de periode 1914-1918. Biljetten zijn afkomstig uit de nalatenschap van Hendrik van Laar. Verzetsdeelnemer.

28 bankbiljetten van 1000 Mark. Betrefft bruinkleurige biljetten met op de voorzijde het opschrift "Reichsbanknote/ Ein Tausend Mark/ Berlin den 21 april 1910". Aan weerszijden van de biljetten een rood serienummer en een rood zegel. Op de rijkelijk versierde achterzijde, zowel aan boven- als onderkant van het biljet, het rode serienummer en wapenschild van het Duitse Keizerrijk (adelaar met gespreide vleugels en wapenschild op de borst) omlijst door een lauwerkrans. Aan weerszijden van de krans 2 (mythologische) figuren gekleed in een wit gewaad. Vanaf de voorzijde gezien zit er in elk biljet aan de linkerkant een echtheidskenmerk van in het papier verwerkte blauwe zijden draadjes.

De biljetten werden (waarschijnlijk) door het Nationaal Steunfonds (NSF) gebruikt als bewijs van lening die mensen aan het fonds deden. Tijdens de bezettingsjaren gaf Hendrik van Laar samen met meerdere leden van zijn verzetsgroep enige tijd leiding aan het NSF.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade van de VBA. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, betreffende plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig geheim telegram op toen zij auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

LAAR, H. VAN; VORRINK, J.J.; MEIJER, C.; BOEREE, H.R.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, W.H.; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; MEIDAGEN 1940; VERZETSGROEP, NSF; VERZETSGROEP, PACKARD; POLITIE, NEDERLANDS; REGERING IN BALLINGSCHAP; PERS, ILLEGAAL; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19016

Knijpkat afkomstig uit de nalatenschap van Hendrik van Laar. Verzetsdeelnemer.

Knijpkat (handdynamo) van het merk Philips. Betreft een groen gekleurd model van het type 7424-03. Knijpkat heeft een conisch gevormde behuizing., met aan de bovenzijde een zwarte knijparm. Aan de onderzijde staat ingegraveerd het Philips logo, met het opschrift: ‘Made in Holland/ Type 7424-03/ Importe De Hollande/2sVOLT-0,1A'.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade van de VBA. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, betreffende plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig geheim telegram op toen zij auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

Na de oorlog was Van Laar commandant van de Hulppolitie van Amsterdam. Later ontstond hieruit het Korps Vrijwillige Politie waar Van Laar tot 1953 commandant van was.

LAAR, H. VAN; VORRINK, J.J.; MEIJER, C.; BOEREE, H.R.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, W.H.; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; MEIDAGEN 1940; VERZETSGROEP, NSF; VERZETSGROEP, PACKARD; PERS, ILLEGAAL; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19017

Olielamp uit de nalatenschap van Hendrik van Laar. Verzetsdeelnemer.

-Olielamp (waarschijnlijk mijnlamp van Duits fabrikaat). Betreft een conisch gevormde lamp bestaande uit meerdere losse onderdelen. Aan voorzijde van de messing voet een weggesleten of verwijderde (onleesbare) inscriptie, en aan de bovenzijde ingegraveerd het nummer: 1130209.

Deze lampen werden na spertijd door het verzet gebruikt als er bij verzetsactiviteiten licht nodig was. Tevens is in de hongerwinter bij het licht van deze lamp een van de zonen van Hendrik van Laar geboren.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade van de VBA. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, betreffende plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig geheim telegram op toen zij auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

POLITIE, NEDERLANDS; LAAR, H. VAN; VORRINK, J.J.; BOEREE, H.R.; TRESTORFF, A.G.C.; SCHREUDER, M.W.H.; VERZETSGROEP, PACKARD; VERZETSGROEP, NSF; MEIDAGEN 1940; POLITIEKE STROMING, SOCIAAL-DEMOCRATISCH; PERS, ILLEGAAL; AMSTERDAM; SCHIPHOL

Objectnr. 19019

Politiepet afkomstig uit de nalatenschap van Hendrik van Laar. Verzetsdeelnemer.

Betreft een donkerblauwe ronde pet zonder klep. Aan de voorzijde met geelborduursel de letters: 'H.P.' (Hulppolitie), en daartussen in rood-zwart-wit borduursel het stadswapen van Amsterdam.

Hendrik (Henk) van Laar (5-2-1898 – 3-12-1955) was voor de oorlog 20 jaar onderwijzer in de Amsterdamse wijk het Funen op de kosteloze school 118. Ook was hij actief binnen de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC) waar hij zich bezighield met natuurverkenningen en heemkunde. Vlak na de mobilisatie (augustus 1939) was Van Laar betrokken bij de oprichting van een sociaaldemocratisch vendel, ‘het Vendel van de Moderne Vakbeweging’, van de Vrijwillige Burgerwacht Amsterdam (VBA). Samen met AJC-voorzitter en SDAP-partijleider Jacobus Jan (Koos) Vorrink (1891-1955) gaf Van Laar in de rang van kapitein leiding aan de Infanterie Brigade van de VBA. In de meidagen van 1940 assisteerde het vendel de politie bij de arrestaties van: ‘staatsgevaarlijke in geval van een vijandelijke inval’ (NSB’ers). Na de capitulatie poogde Van Laar samen met andere leden van het vendel tevergeefs om met het zeewaardige jacht van VBA-bevelhebber H.R. Boeree naar Engeland te vluchten. Daarna vormde leden van het VBA-vendel een verzetsgroep georganiseerd rondom Van Laar, Chris Meijer, en A.G.C. (Guus) Trestorff. Deze groep werkte samen met de groep-Vorrink, en hield zich onder andere bezig met hulp aan onderduikers, spionage, en bevrijdingsacties. Van Laar was daarnaast ook individueel actief, onder andere voor het Nationaal Steunfonds (NSF), de inlichtingengroep Packard, en schreef hij in 1944 voor de illegale bladen "Baanbreker" en "Vrije Gedachten". Samen met politiecommissaris W.H. Schreuder correspondeerde Van Laar middels telegramverkeer met de Nederlandse regering in Londen, betreffende plannen voor naoorlogse ordehandhaving en het herstel van de democratie. In september 1944 haalde Van Laar in Den Haag een uit Londen afkomstig geheim telegram op toen zij auto in de buurt van Schiphol op een tankversperring botste. Van Laar raakte ernstig gewond met als gevolg dat aan het verzetswerk grotendeels een einde kwam.

Na de oorlog was Van Laar commandant van de Hulppolitie van Amsterdam. Later ontstond hieruit het Korps Vrijwillige Politie waar Van Laar tot 1953 commandant van was.

TRESTORFF, A.G.C.; BROEKMAN, C.; BUURMAN, M.C.; LAAR, H. VAN; DREES, W.; POST, J.; OVERVALLEN; EGODOCUMENTEN; GEVANGENIS, WETERINGSCHANS; AMSTERDAM

Objectnr. 18539

Zwarte zegelring van verzetsman Guus Trestorff, dodelijk verwond bij een mislukte overval op het Huis van Bewaring aan de Weteringschans op 15 juli 1944. De ring kwam na Trestorffs dood in bezit van een foute politieman, die hem na de oorlog aan Trestorffs vriend Cor Buurman overhandigde - op dat moment werkzaam bij de Politieke Opsporingsdienst.

Augustus George Cornelis ('Guus') Trestorff (Amsterdam, 15 augustus 1915 - Amsterdam, 15 juli 1944) was leraar aan de Electrotechnische school van Amsterdam en publiceerde nog in 1942 een boek over lichte metalen. Samen met onder andere Marten Cornelis ('Cor') Buurman maakte hij deel uit van een sociaaldemocratisch gezinde verzetsgroep, die Joodse onderduikers hielp en persoonsbewijzen vervalste. Via Buurman leerde hij de Joodse Tiny Broekman kennen - een zus van Buurmans vrouw Hennie - met wie hij een relatie kreeg en die betrokken raakte bij Trestorffs verzetswerk. Trestorff behoorde met onder andere Willem Drees en Henk van Laar tot de oprichters van het illegale tijdschrift 'Vrije gedachten', dat in mei 1944 voor het eerst verscheen en ijverde voor heroprichting van de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Niet lang daarna raakte Trestorff betrokken bij een plan van de bekende verzetsman Johannes Post om een overval uit te voeren op het Huis van Bewaring aan de Weteringschans in Amsterdam. Twee eerdere pogingen om verzetsmensen uit die gevangenis te bevrijden waren mislukt, deze poging was vanwege verraad van begin af aan gedoemd om te mislukken. Toen de overvalploeg in de nacht van 14 op 15 juli naar binnen sloop, openden de Duitsers op de binnenplaats het vuur. Trestorff raakte zwaargewond en overleed op 15 juli 1944 in het Wilhelmina Gasthuis. Tiny bleef alleen achter, zou na de oorlog trouwen en vernoemde haar enige kind naar Trestorff. In het vierde nummer van ' Vrije Gedachten', dat in augustus 1944 verscheen, herdachten Trestorffs kameraden hem: 'Als straks, op de dag der bevrijding, de namen genoemd zullen worden van hen, die hun leven voor de vrijheid gaven, zal ook de naam van Guus Trestorff met ere genoemd worden'.

BROEKMAN, C.; TRESTORFF, A.G.C.; BUURMAN, M.C.; POST, J.; ONDERDUIK; PERSOONSREGISTRATIE; AMSTERDAM

Objectnr. 18540

Archief van Celina ('Tiny') Broekman (Amsterdam, 29 juli 1917 - Amsterdam, 29 november 2002). Verzetsdeelneemster.

Tiny Broekman groeide op in een Joods gezin in de wijk Watergraafsmeer in Amsterdam. Haar vader Gerrit Broekman was diamantbewerker en communist. Tiny's zus Hennie was getrouwd met de niet-Joodse Marten Cornelis ('Cor') Buurman, die deel uitmaakte van een sociaaldemocratische verzetsgroep. Daar hoorde ook Augustus George Cornelis ('Guus') Trestorff bij, een leraar aan de Electrotechnische school. Tiny kreeg een relatie met hem en werd ook actief in de groep van Trestorff. Cor Buurman regelde voor de familie van zijn vrouw onderduikadressen en hielp via een bevriende ambtenaar op het stadhuis Tiny aan een vervalst persoonsbewijs. Dat stond op naam van een naar Australië vrouw van dezelfde leeftijd, die zogenaamd was teruggekeerd. Trestorff kwam op 15 juli 1944 om het leven bij een mislukte overval op de Weteringschansgevangenis onder leiding van Johannes Post. Hij werd neergeschoten op de binnenplaats van de gevangenis en zou in het Wilhelmina Gasthuis aan zijn verwondingen overlijden. Tiny overleefde de oorlog, trouwde en zou haar enige kind naar Trestorff vernoemen.